Tootveld - Bewerkingsoverzicht

Jfmhusken op 9 dec 2014 om 21:47

2014-12-09T21:47:49Z

← Oudere versie		Versie van 9 dec 2014 21:47
Regel 44:		Regel 44:
	Naast de lasten die aan particulieren moesten worden betaald (gewone leningen) en die in de loop van de jaren werden afgelost, moesten er in de jaren tussen 1542 en 1805 uit het perceel een grondcijns worden opgebracht aan (de rentmeester) van de Heer van Eindhoven en een aantal lasten aan het Eindhovense kapittel van St.Catharina. Het overzicht hieronder geeft de vermeldingen van deze permanente lasten aan.<br />		Naast de lasten die aan particulieren moesten worden betaald (gewone leningen) en die in de loop van de jaren werden afgelost, moesten er in de jaren tussen 1542 en 1805 uit het perceel een grondcijns worden opgebracht aan (de rentmeester) van de Heer van Eindhoven en een aantal lasten aan het Eindhovense kapittel van St.Catharina. Het overzicht hieronder geeft de vermeldingen van deze permanente lasten aan.<br />
	De grondcijns die in het overzicht is opgenomen, bedroeg oorspronkelijk 4 schellingen en 4 penningen oude munt. In de 16e eeuw werd dit bedrag omgerekend tot 11 stuivers. Vanaf 1753 wordt foutief in de verkoopakten vermeld, dat 10 stuivers "kapittelpacht" moesten worden betaald aan "het klooster Ten Hage" (de woning van de rentmeester van de Prins van Oranje). De grondcijns werd in 1815 afgelost.<br />		De grondcijns die in het overzicht is opgenomen, bedroeg oorspronkelijk 4 schellingen en 4 penningen oude munt. In de 16e eeuw werd dit bedrag omgerekend tot 11 stuivers. Vanaf 1753 wordt foutief in de verkoopakten vermeld, dat 10 stuivers "kapittelpacht" moesten worden betaald aan "het klooster Ten Hage" (de woning van de rentmeester van de Prins van Oranje). De grondcijns werd in 1815 afgelost.<br />
			[[bestand:Tootveld3.jpg\|thumb\|400px\|left\|detail uit een herdruk van de kaart uit 1860 van F. Maas en A.H. van Zeeland. (archief Hüsken)]]
	{\| class="wikitable" width = "60%"		{\| class="wikitable" width = "60%"
	! Jaar		! Jaar

Jfmhusken op 9 dec 2014 om 21:37

2014-12-09T21:37:09Z

← Oudere versie		Versie van 9 dec 2014 21:37
Regel 10:		Regel 10:
	De Paradijslaan kende een grotere variëteit: straat geheten Den Bleeck (1542), de gemein straat (1576), de Bleeckstraat (1618), zeker straatje lopende naar Het Paradijs (1656- 1703), de dreef van Het Paradijs (1722), de Paradijsstraat (1753-1784) of Paradijsdreef (1805-1882).<br />		De Paradijslaan kende een grotere variëteit: straat geheten Den Bleeck (1542), de gemein straat (1576), de Bleeckstraat (1618), zeker straatje lopende naar Het Paradijs (1656- 1703), de dreef van Het Paradijs (1722), de Paradijsstraat (1753-1784) of Paradijsdreef (1805-1882).<br />

	Als eigenaars van het perceel waarop voorheen het Waaggebouw en een deel van de voormalige Kamer van Koophandel stonden (later Bureau Jeugdzorg) komen we tegen: Jan Vriens (1542), Franck Janss (1676), Laureyns van Trist (1618), Jan Leyten (1624-1656), Mr. Stapel Codde (1700-1722), Mr. Matheus van Valkenburg (1753), Peter van Boeckel (1772-1784) en Judocus Vogelpoel (1805). Over het algemeen wordt de ligging van het perceel dat we hier “Tootveld” noemen in de akten aangeduid als "op de Bergen" en/of "bij de Hoge Vonder". Met deze laatste aanduiding werd de nieuwe (Gestelse) stadspoort bedoeld, (gelegen bij de huidige Grote Berg) die zeker vanaf het midden van de 16e eeuw de functie van de oude poort aan de Vrijstraat heeft overgenomen.<br />		Als eigenaars van het perceel waarop voorheen het Waaggebouw en een deel van de voormalige Kamer van Koophandel stonden (later Bureau Jeugdzorg) komen we tegen: Jan Vriens (1542), Franck Janss (1676), Laureyns van Trist (1618), Jan Leyten (1624-1656), Mr. Stapel Codde (1700-1722), Mr. Matheus van Valkenburg (1753), Peter van Boeckel (1772-1784) en Judocus Vogelpoel (1805).<br />
			Over het algemeen wordt de ligging van het perceel dat we hier “Tootveld” noemen in de akten aangeduid als "op de Bergen" en/of "bij de Hoge Vonder". Met deze laatste aanduiding werd de nieuwe (Gestelse) stadspoort bedoeld, (gelegen bij de huidige Grote Berg) die zeker vanaf het midden van de 16e eeuw de functie van de oude poort aan de Vrijstraat heeft overgenomen.<br />

	'''De naam'''<br />		'''De naam'''<br />

Jfmhusken op 9 dec 2014 om 21:36

2014-12-09T21:36:26Z

← Oudere versie		Versie van 9 dec 2014 21:36
Regel 10:		Regel 10:
	De Paradijslaan kende een grotere variëteit: straat geheten Den Bleeck (1542), de gemein straat (1576), de Bleeckstraat (1618), zeker straatje lopende naar Het Paradijs (1656- 1703), de dreef van Het Paradijs (1722), de Paradijsstraat (1753-1784) of Paradijsdreef (1805-1882).<br />		De Paradijslaan kende een grotere variëteit: straat geheten Den Bleeck (1542), de gemein straat (1576), de Bleeckstraat (1618), zeker straatje lopende naar Het Paradijs (1656- 1703), de dreef van Het Paradijs (1722), de Paradijsstraat (1753-1784) of Paradijsdreef (1805-1882).<br />

	Als eigenaars van het perceel waarop voorheen het Waaggebouw en een deel van de voormalige Kamer van Koophandel stonden (nu Bureau Jeugdzorg) komen we tegen: Jan Vriens (1542), Franck Janss (1676), Laureyns van Trist (1618), Jan Leyten (1624-1656), Mr. Stapel Codde (1700-1722), Mr. Matheus van Valkenburg (1753), Peter van Boeckel (1772-1784) en Judocus Vogelpoel (1805). Over het algemeen wordt de ligging van het perceel dat we hier “Tootveld” noemen in de akten aangeduid als "op de Bergen" en/of "bij de Hoge Vonder". Met deze laatste aanduiding werd de nieuwe (Gestelse) stadspoort bedoeld, (gelegen bij de huidige Grote Berg) die zeker vanaf het midden van de 16e eeuw de functie van de oude poort aan de Vrijstraat heeft overgenomen.<br />		Als eigenaars van het perceel waarop voorheen het Waaggebouw en een deel van de voormalige Kamer van Koophandel stonden (later Bureau Jeugdzorg) komen we tegen: Jan Vriens (1542), Franck Janss (1676), Laureyns van Trist (1618), Jan Leyten (1624-1656), Mr. Stapel Codde (1700-1722), Mr. Matheus van Valkenburg (1753), Peter van Boeckel (1772-1784) en Judocus Vogelpoel (1805). Over het algemeen wordt de ligging van het perceel dat we hier “Tootveld” noemen in de akten aangeduid als "op de Bergen" en/of "bij de Hoge Vonder". Met deze laatste aanduiding werd de nieuwe (Gestelse) stadspoort bedoeld, (gelegen bij de huidige Grote Berg) die zeker vanaf het midden van de 16e eeuw de functie van de oude poort aan de Vrijstraat heeft overgenomen.<br />

	'''De naam'''<br />		'''De naam'''<br />

Jfmhusken op 9 dec 2014 om 21:34

2014-12-09T21:34:05Z

Wijzigingen bekijken

Jack op 25 aug 2014 om 19:32

2014-08-25T19:32:41Z

← Oudere versie		Versie van 25 aug 2014 19:32
Regel 93:		Regel 93:

	Jan Melssen 1987		Jan Melssen 1987

			[[categorie:Zakelijk]]
			[[categorie:Veldnamen]]

Jfmhusken op 21 aug 2014 om 17:46

2014-08-21T17:46:28Z

← Oudere versie		Versie van 21 aug 2014 17:46
Regel 32:		Regel 32:
	Nadat Jutken Verschuyl is overleden, gaan haar kinderen op 15 oktober 1576 over tot de verdeling van de nalatenschap. Neesken krijgt het huis met hof en aangelag op de Bergen. Op dezelfde dag belooft Neesken, dat zij - als zij het huis zou verkopen - de koopsom zal beleggen ten gunste van de erfgenamen van haar vader en dat zij de andere erfgoederen zal nalaten aan haar broers en hun kinderen.		Nadat Jutken Verschuyl is overleden, gaan haar kinderen op 15 oktober 1576 over tot de verdeling van de nalatenschap. Neesken krijgt het huis met hof en aangelag op de Bergen. Op dezelfde dag belooft Neesken, dat zij - als zij het huis zou verkopen - de koopsom zal beleggen ten gunste van de erfgenamen van haar vader en dat zij de andere erfgoederen zal nalaten aan haar broers en hun kinderen.

	In 1597 treed Jan Verschuyl, zoon van Jutkens broer Michiel, op als eigenaar van de hofstad. In hetzelfde jaar laat de rentmeester van het kapittel er beslag opleggen, omdat de rente die uit het perceel aan het kapittel moest worden betaald niet tijdig was voldaan. [[bestand:~~Tootveld2~~.jpg\|thumbs\|500px\|right\|Vermelding in de Oorspronkelijk Aanwijzende Tafel uit het kadaster 1832]]		In 1597 treed Jan Verschuyl, zoon van Jutkens broer Michiel, op als eigenaar van de hofstad. In hetzelfde jaar laat de rentmeester van het kapittel er beslag opleggen, omdat de rente die uit het perceel aan het kapittel moest worden betaald niet tijdig was voldaan.
			[[bestand:Tootveld2gew.jpg\|thumbs\|500px\|right\|Vermelding in de Oorspronkelijk Aanwijzende Tafel uit het kadaster 1832]]
	De beslaglegging duurde zeker tot 1601. Bij testament van 6 februari 1619 vermaakt Jan Michiels Verschuyl het vruchtgebruik van zijn na te laten goederen aan zijn tweede vrouw Heylwich. De voogden van hun minderjarige kinderen verkopen de hofstad met erfenis op 22 maart 1624 aan Willem Frans Otten van Flodrop, wiens erfgenamen de beemd of het stuk groesveld op 9 augustus 1656 weer verkopen aan Johan Stapparts, de rentmeester van de Prins van Oranje. Na diens dood bleef het perceel gemeenschappelijk eigendom van de erfgenamen.		De beslaglegging duurde zeker tot 1601. Bij testament van 6 februari 1619 vermaakt Jan Michiels Verschuyl het vruchtgebruik van zijn na te laten goederen aan zijn tweede vrouw Heylwich. De voogden van hun minderjarige kinderen verkopen de hofstad met erfenis op 22 maart 1624 aan Willem Frans Otten van Flodrop, wiens erfgenamen de beemd of het stuk groesveld op 9 augustus 1656 weer verkopen aan Johan Stapparts, de rentmeester van de Prins van Oranje. Na diens dood bleef het perceel gemeenschappelijk eigendom van de erfgenamen.

Jfmhusken op 21 aug 2014 om 17:28

2014-08-21T17:28:21Z

← Oudere versie		Versie van 21 aug 2014 17:28
Regel 32:		Regel 32:
	Nadat Jutken Verschuyl is overleden, gaan haar kinderen op 15 oktober 1576 over tot de verdeling van de nalatenschap. Neesken krijgt het huis met hof en aangelag op de Bergen. Op dezelfde dag belooft Neesken, dat zij - als zij het huis zou verkopen - de koopsom zal beleggen ten gunste van de erfgenamen van haar vader en dat zij de andere erfgoederen zal nalaten aan haar broers en hun kinderen.		Nadat Jutken Verschuyl is overleden, gaan haar kinderen op 15 oktober 1576 over tot de verdeling van de nalatenschap. Neesken krijgt het huis met hof en aangelag op de Bergen. Op dezelfde dag belooft Neesken, dat zij - als zij het huis zou verkopen - de koopsom zal beleggen ten gunste van de erfgenamen van haar vader en dat zij de andere erfgoederen zal nalaten aan haar broers en hun kinderen.

	~~[[bestand:Tootveld2.jpg\|thumbs\|500px\|right\|Vermelding in de Oorspronkelijk Aanwijzende Tafel uit het kadaster 1832]]~~		In 1597 treed Jan Verschuyl, zoon van Jutkens broer Michiel, op als eigenaar van de hofstad. In hetzelfde jaar laat de rentmeester van het kapittel er beslag opleggen, omdat de rente die uit het perceel aan het kapittel moest worden betaald niet tijdig was voldaan. [[bestand:Tootveld2.jpg\|thumbs\|500px\|right\|Vermelding in de Oorspronkelijk Aanwijzende Tafel uit het kadaster 1832]]
			De beslaglegging duurde zeker tot 1601. Bij testament van 6 februari 1619 vermaakt Jan Michiels Verschuyl het vruchtgebruik van zijn na te laten goederen aan zijn tweede vrouw Heylwich. De voogden van hun minderjarige kinderen verkopen de hofstad met erfenis op 22 maart 1624 aan Willem Frans Otten van Flodrop, wiens erfgenamen de beemd of het stuk groesveld op 9 augustus 1656 weer verkopen aan Johan Stapparts, de rentmeester van de Prins van Oranje. Na diens dood bleef het perceel gemeenschappelijk eigendom van de erfgenamen.
	In 1597 treed Jan Verschuyl, zoon van Jutkens broer Michiel, op als eigenaar van de hofstad. In hetzelfde jaar laat de rentmeester van het kapittel er beslag opleggen, omdat de rente die uit het perceel aan het kapittel moest worden betaald niet tijdig was voldaan. De beslaglegging duurde zeker tot 1601. Bij testament van 6 februari 1619 vermaakt Jan Michiels Verschuyl het vruchtgebruik van zijn na te laten goederen aan zijn tweede vrouw Heylwich. De voogden van hun minderjarige kinderen verkopen de hofstad met erfenis op 22 maart 1624 aan Willem Frans Otten van Flodrop, wiens erfgenamen de beemd of het stuk groesveld op 9 augustus 1656 weer verkopen aan Johan Stapparts, de rentmeester van de Prins van Oranje. Na diens dood bleef het perceel gemeenschappelijk eigendom van de erfgenamen.

Jfmhusken op 21 aug 2014 om 17:26

2014-08-21T17:26:55Z

← Oudere versie		Versie van 21 aug 2014 17:26
Regel 31:		Regel 31:

	Nadat Jutken Verschuyl is overleden, gaan haar kinderen op 15 oktober 1576 over tot de verdeling van de nalatenschap. Neesken krijgt het huis met hof en aangelag op de Bergen. Op dezelfde dag belooft Neesken, dat zij - als zij het huis zou verkopen - de koopsom zal beleggen ten gunste van de erfgenamen van haar vader en dat zij de andere erfgoederen zal nalaten aan haar broers en hun kinderen.		Nadat Jutken Verschuyl is overleden, gaan haar kinderen op 15 oktober 1576 over tot de verdeling van de nalatenschap. Neesken krijgt het huis met hof en aangelag op de Bergen. Op dezelfde dag belooft Neesken, dat zij - als zij het huis zou verkopen - de koopsom zal beleggen ten gunste van de erfgenamen van haar vader en dat zij de andere erfgoederen zal nalaten aan haar broers en hun kinderen.

			[[bestand:Tootveld2.jpg\|thumbs\|500px\|right\|Vermelding in de Oorspronkelijk Aanwijzende Tafel uit het kadaster 1832]]

	In 1597 treed Jan Verschuyl, zoon van Jutkens broer Michiel, op als eigenaar van de hofstad. In hetzelfde jaar laat de rentmeester van het kapittel er beslag opleggen, omdat de rente die uit het perceel aan het kapittel moest worden betaald niet tijdig was voldaan. De beslaglegging duurde zeker tot 1601. Bij testament van 6 februari 1619 vermaakt Jan Michiels Verschuyl het vruchtgebruik van zijn na te laten goederen aan zijn tweede vrouw Heylwich. De voogden van hun minderjarige kinderen verkopen de hofstad met erfenis op 22 maart 1624 aan Willem Frans Otten van Flodrop, wiens erfgenamen de beemd of het stuk groesveld op 9 augustus 1656 weer verkopen aan Johan Stapparts, de rentmeester van de Prins van Oranje. Na diens dood bleef het perceel gemeenschappelijk eigendom van de erfgenamen.		In 1597 treed Jan Verschuyl, zoon van Jutkens broer Michiel, op als eigenaar van de hofstad. In hetzelfde jaar laat de rentmeester van het kapittel er beslag opleggen, omdat de rente die uit het perceel aan het kapittel moest worden betaald niet tijdig was voldaan. De beslaglegging duurde zeker tot 1601. Bij testament van 6 februari 1619 vermaakt Jan Michiels Verschuyl het vruchtgebruik van zijn na te laten goederen aan zijn tweede vrouw Heylwich. De voogden van hun minderjarige kinderen verkopen de hofstad met erfenis op 22 maart 1624 aan Willem Frans Otten van Flodrop, wiens erfgenamen de beemd of het stuk groesveld op 9 augustus 1656 weer verkopen aan Johan Stapparts, de rentmeester van de Prins van Oranje. Na diens dood bleef het perceel gemeenschappelijk eigendom van de erfgenamen.


	Eerst in 1700 en 1703 werd het in twee delen verkocht aan Adriaen de Bever, een regerend schepen van de stad Eindhoven. Nadat deze in de loop van een aantal jaren een belastingschuld had opgebouwd, gingen de belastingbeurders over tot een executoriale verkoop van het perceel. De datum daarvan is niet bekend. Wel weten we, dat Jan Heeren op 4 juli 1716 de verponding van het stuk grasland betaalde, nadat hij op 7 mei van dat jaar de stadsgrond tussen het sluiswiel en de Hoge Vonder al had gepacht. Hij zal daarom toen de eigenaar van het perceel zijn geweest.		Eerst in 1700 en 1703 werd het in twee delen verkocht aan Adriaen de Bever, een regerend schepen van de stad Eindhoven. Nadat deze in de loop van een aantal jaren een belastingschuld had opgebouwd, gingen de belastingbeurders over tot een executoriale verkoop van het perceel. De datum daarvan is niet bekend. Wel weten we, dat Jan Heeren op 4 juli 1716 de verponding van het stuk grasland betaalde, nadat hij op 7 mei van dat jaar de stadsgrond tussen het sluiswiel en de Hoge Vonder al had gepacht. Hij zal daarom toen de eigenaar van het perceel zijn geweest.
Regel 75:		Regel 79:
	noot 2: Dit bedrag bestaat uit "twee teksten", d.w.z. twee verschillende bedragen: de oude post van 18 stuivers en een blijkbaar na 1624 gevestigde, maar verder onbekende last.		noot 2: Dit bedrag bestaat uit "twee teksten", d.w.z. twee verschillende bedragen: de oude post van 18 stuivers en een blijkbaar na 1624 gevestigde, maar verder onbekende last.
	noot 3: De oude last van 1 mud rogge is omgezet in een geldbedrag (1 mud = 12 vaten à 8 stuivers). In totaal komen de lasten aan het kapittel dan op 6 gulden en 12 stuivers. Waarom in 1700 en 1703 nog 8 penningen extra worden betaald, is niet bekend.		noot 3: De oude last van 1 mud rogge is omgezet in een geldbedrag (1 mud = 12 vaten à 8 stuivers). In totaal komen de lasten aan het kapittel dan op 6 gulden en 12 stuivers. Waarom in 1700 en 1703 nog 8 penningen extra worden betaald, is niet bekend.


	De rentmeester van het kapittel deelde elk jaar omstreeks het feest van St.Catharina de “toten” (spitse broodjes) uit aan de Eindhovense schoolkinderen. Sinds mensenheugenis worden de broodjes in verband gebracht met de lasten die uit het Tootveld werden opgebracht; vanaf de 18e eeuw ontleende het veld er zelfs zijn naam aan. Het is daarom interessant de lasten aan het kapittel nader te beschouwen.<br />		De rentmeester van het kapittel deelde elk jaar omstreeks het feest van St.Catharina de “toten” (spitse broodjes) uit aan de Eindhovense schoolkinderen. Sinds mensenheugenis worden de broodjes in verband gebracht met de lasten die uit het Tootveld werden opgebracht; vanaf de 18e eeuw ontleende het veld er zelfs zijn naam aan. Het is daarom interessant de lasten aan het kapittel nader te beschouwen.<br />

Jfmhusken op 21 aug 2014 om 17:05

2014-08-21T17:05:34Z

← Oudere versie		Versie van 21 aug 2014 17:05
Regel 2:		Regel 2:

	'''De ligging.'''<br />		'''De ligging.'''<br />
			[[bestand:Tootveld1.jpg\|thumbs\|500px\|right\|Tekening van de plaats en vorm van het Tootveld (tekening Jan Melssen)]]
	Het perceel stond in 1832 kadastraal bekend als sectie A nummer 922 (tuin). Het omvatte het gebied tussen de huidige Wal, Grote Berg, Paradijslaan en Waagstraat, met uit- zondering van het deel waarop het Waaggebouw en een deel van de Kamer van Koophandel staan.		Het perceel stond in 1832 kadastraal bekend als sectie A nummer 922 (tuin). Het omvatte het gebied tussen de huidige Wal, Grote Berg, Paradijslaan en Waagstraat, met uit- zondering van het deel waarop het Waaggebouw en een deel van de Kamer van Koophandel staan.
	In de loop van de eeuwen werden de aangrenzende percelen met verschillende namen aangeduid.		In de loop van de eeuwen werden de aangrenzende percelen met verschillende namen aangeduid.

Jfmhusken op 21 aug 2014 om 16:54

2014-08-21T16:54:20Z

← Oudere versie		Versie van 21 aug 2014 16:54
Regel 70:		Regel 70:
	\| 1805\|\| 10 stuivers \|\| 6-12-0<br />		\| 1805\|\| 10 stuivers \|\| 6-12-0<br />
	\|-		\|-
			\|}
	noot1: De bovenstaande jaarlijkse last van 1 vat rogge is omgezet in een vaste last van 8 stuivers.		noot1: De bovenstaande jaarlijkse last van 1 vat rogge is omgezet in een vaste last van 8 stuivers.
	noot 2: Dit bedrag bestaat uit "twee teksten", d.w.z. twee verschillende bedragen: de oude post van 18 stuivers en een blijkbaar na 1624 gevestigde, maar verder onbekende last.		noot 2: Dit bedrag bestaat uit "twee teksten", d.w.z. twee verschillende bedragen: de oude post van 18 stuivers en een blijkbaar na 1624 gevestigde, maar verder onbekende last.
	noot 3: De oude last van 1 mud rogge is omgezet in een geldbedrag (1 mud = 12 vaten à 8 stuivers). In totaal komen de lasten aan het kapittel dan op 6 gulden en 12 stuivers. Waarom in 1700 en 1703 nog 8 penningen extra worden betaald, is niet bekend.		noot 3: De oude last van 1 mud rogge is omgezet in een geldbedrag (1 mud = 12 vaten à 8 stuivers). In totaal komen de lasten aan het kapittel dan op 6 gulden en 12 stuivers. Waarom in 1700 en 1703 nog 8 penningen extra worden betaald, is niet bekend.

	De rentmeester van het kapittel deelde elk jaar omstreeks het feest van St.Catharina de “toten” (spitse broodjes) uit aan de Eindhovense schoolkinderen. Sinds mensenheugenis worden de broodjes in verband gebracht met de lasten die uit het Tootveld werden opgebracht; vanaf de 18e eeuw ontleende het veld er zelfs zijn naam aan. Het is daarom interessant de lasten aan het kapittel nader te beschouwen.		De rentmeester van het kapittel deelde elk jaar omstreeks het feest van St.Catharina de “toten” (spitse broodjes) uit aan de Eindhovense schoolkinderen. Sinds mensenheugenis worden de broodjes in verband gebracht met de lasten die uit het Tootveld werden opgebracht; vanaf de 18e eeuw ontleende het veld er zelfs zijn naam aan. Het is daarom interessant de lasten aan het kapittel nader te beschouwen.<br />

	De last van 1 mud rogge die al in 1542 wordt genoemd is de oudste. Vóór 1576 moet de toenmalige eigenaresse (Jutken Verschuyl) ten behoeve van het kapittel ook nog een erfcijns van 1 vat rogge en 10 stuivers op het perceel hebben gevestigd. In 1597 blijkt het vat rogge te zijn omgezet in een geldbedrag van 8 stuivers.		De last van 1 mud rogge die al in 1542 wordt genoemd is de oudste. Vóór 1576 moet de toenmalige eigenaresse (Jutken Verschuyl) ten behoeve van het kapittel ook nog een erfcijns van 1 vat rogge en 10 stuivers op het perceel hebben gevestigd. In 1597 blijkt het vat rogge te zijn omgezet in een geldbedrag van 8 stuivers.
	In 1656 wordt ook het mud rogge niet meer in natura betaald; deze last is omgezet in een bedrag van 4 gulden en 16 stuivers (en 8 penningen). De last van 18 stuivers blijkt dan te zijn vermeerderd met nog een last van 18 stuivers, waarvan de oorsprong (nog) niet bekend is. De totale last van 1-16-0 (1 gulden, 16 stuivers en 0 penningen) is - gezien de vermelding "in twee teksten"— in elk geval uit twee bedragen samengesteld. In 1722 zal men een oude akte als basis hebben gebruik voor de nieuwe, want vanaf 1700 is steeds sprake van één bedrag, 6 gulden, 12 stuivers en 8 penningen en in 1722 weer van twee. In 1753 is weer sprake van een totaalbedrag, dat overigens wel erg grof naar boven is afgerond.		In 1656 wordt ook het mud rogge niet meer in natura betaald; deze last is omgezet in een bedrag van 4 gulden en 16 stuivers (en 8 penningen). De last van 18 stuivers blijkt dan te zijn vermeerderd met nog een last van 18 stuivers, waarvan de oorsprong (nog) niet bekend is. De totale last van 1-16-0 (1 gulden, 16 stuivers en 0 penningen) is - gezien de vermelding "in twee teksten"— in elk geval uit twee bedragen samengesteld. In 1722 zal men een oude akte als basis hebben gebruik voor de nieuwe, want vanaf 1700 is steeds sprake van één bedrag, 6 gulden, 12 stuivers en 8 penningen en in 1722 weer van twee. In 1753 is weer sprake van een totaalbedrag, dat overigens wel erg grof naar boven is afgerond.<br />
	De lasten aan het kapittel werden betaald aan de rentmeester ervan. Uit de rentmeestersrekening van 1648 blijkt, dat het genoemde mud rogge behoorde tot de renten van de eerste mis en het bedrag van 18 stuivers tot het beneficie van St.Sebastiaan. Het tweede bedrag van 18 stuivers heb- ben wij niet terug kunnen vinden. Er is tot 1722 nog geen enkele verband aan te tonen met het uitdelen van toten. Wel weten we, dat het uitdelen al in 1648 een "oude gewoonte" werd genoemd. De rentmeester betaalde er toen 8 gulden voor, vanaf 1663 zou dit bedrag steeds 10 gulden zijn. Verder weten we dat het St.Catharinagilde al in 1694/95 bemoeienis met het uitdelen had. De band tussen de opbrengsten uit het Tootveldje en het uitdelen van de toten moet tussen 1722 en 1753 tot stand zijn gekomen. In dit laatste jaar wordt de "Hofstad van Jutken Verschuyl" immers voor het eerst Tootvelt genoemd. Blijkbaar heeft de Prinselijke Domeinraad in deze periode besloten om het tootgeld, dat voordien steeds uit de algemene middelen was betaald, voortaan (voor een deel) te bekostigen uit de opbrengst van de hofstad, die voordien door de rentmeester aan een of meer van de kanunniken zal zijn uitbetaald. Dat er een band tussen de toten en de opbrengst van het Tootveld is gelegd, blijkt behalve uit de naam ook uit een vermelding ervan in 1796. Dat jaar is er sprake van een hofstad aan de Gestelse brug, die (zoals er foutief staat) toebehoorde aan het gilde van St. Catharina en waaruit volgens oud gebruik enige koeken aan de schoolkinderen werden uitgedeeld.
	Een onderzoek in de Domeinarchieven in het Algemeen Rijks- archief in Den Haag zal ons misschien nog ooit leren in welk jaar de band tussen de toten en het Tootveld is gelegd en wat de motieven daarvoor zijn geweest.		De lasten aan het kapittel werden betaald aan de rentmeester ervan. Uit de rentmeestersrekening van 1648 blijkt, dat het genoemde mud rogge behoorde tot de renten van de eerste mis en het bedrag van 18 stuivers tot het beneficie van St.Sebastiaan. Het tweede bedrag van 18 stuivers heb- ben wij niet terug kunnen vinden. Er is tot 1722 nog geen enkele verband aan te tonen met het uitdelen van toten. Wel weten we, dat het uitdelen al in 1648 een "oude gewoonte" werd genoemd. De rentmeester betaalde er toen 8 gulden voor, vanaf 1663 zou dit bedrag steeds 10 gulden zijn. Verder weten we dat het St.Catharinagilde al in 1694/95 bemoeienis met het uitdelen had. De band tussen de opbrengsten uit het Tootveldje en het uitdelen van de toten moet tussen 1722 en 1753 tot stand zijn gekomen. In dit laatste jaar wordt de "Hofstad van Jutken Verschuyl" immers voor het eerst Tootvelt genoemd. Blijkbaar heeft de Prinselijke Domeinraad in deze periode besloten om het tootgeld, dat voordien steeds uit de algemene middelen was betaald, voortaan (voor een deel) te bekostigen uit de opbrengst van de hofstad, die voordien door de rentmeester aan een of meer van de kanunniken zal zijn uitbetaald. Dat er een band tussen de toten en de opbrengst van het Tootveld is gelegd, blijkt behalve uit de naam ook uit een vermelding ervan in 1796. Dat jaar is er sprake van een hofstad aan de Gestelse brug, die (zoals er foutief staat) toebehoorde aan het gilde van St. Catharina en waaruit volgens oud gebruik enige koeken aan de schoolkinderen werden uitgedeeld.<br />

			Een onderzoek in de Domeinarchieven in het Algemeen Rijks- archief in Den Haag zal ons misschien nog ooit leren in welk jaar de band tussen de toten en het Tootveld is gelegd en wat de motieven daarvoor zijn geweest.<br />
			<br />


	Jan Melssen 1987		Jan Melssen 1987